De ingreep vindt plaats onder plaatselijke verdoving. Het verwijderde weefsel kan naar een pathologisch laboratorium worden gestuurd voor microscopisch onderzoek.
Wanneer kan een excisie worden uitgevoerd?
Een excisie kan worden overwogen als:
- een huidafwijking volledig moet worden verwijderd;
- microscopisch onderzoek van de gehele afwijking nodig is;
- een goedaardige huidafwijking klachten veroorzaakt;
- de afwijking niet geschikt is voor een oppervlakkige shave-excisie;
- de huisarts een kleine verdachte huidafwijking volledig wil laten onderzoeken.
Niet iedere huidafwijking kan veilig binnen de huisartsenpraktijk worden verwijderd. Een grote, diepgelegen of ongunstig gelegen afwijking kan een reden zijn voor verwijzing. Ook bij een sterke verdenking op een melanoom of een andere huidtumor met hoogrisicokenmerken kan verwijzing naar een dermatoloog of chirurg noodzakelijk zijn.
Als volledige verwijdering niet direct nodig of mogelijk is, kan de huisarts soms eerst een huidbiopsie verrichten.
Eerst beoordeling door de huisarts
Voordat een excisie kan worden gepland, beoordeelt de huisarts de huidafwijking tijdens een gewone afspraak op het spreekuur. De huisarts kijkt onder andere naar:
- het type huidafwijking;
- de grootte, diepte en groeiwijze;
- de plaats op het lichaam;
- eventuele veranderingen of klachten;
- de reden om de afwijking te verwijderen;
- de vraag of pathologisch onderzoek nodig is.
Samen bespreekt u of verwijdering binnen de huisartsenpraktijk mogelijk en medisch verantwoord is. Als een excisie geschikt is, maken we hiervoor een aparte afspraak. De ingreep wordt niet direct tijdens het eerste beoordelingsconsult uitgevoerd.
Voorbereiding op de ingreep
Vertel de huisarts vooraf:
- of u allergisch bent voor verdovingsmiddelen, desinfectiemiddelen of pleisters;
- of u eerder problemen heeft gehad met plaatselijke verdoving, operaties of wondgenezing;
- of u diabetes, een vaatziekte of een verminderde afweer heeft;
- of u bloedverdunners gebruikt.
Bloedverdunners hoeven voor een kleine huidingreep doorgaans niet te worden gestopt. Stop deze medicijnen nooit zelfstandig. De huisarts beoordeelt of in uw situatie aanvullende maatregelen nodig zijn.
U mag vooraf gewoon eten en drinken, tenzij anders met u is afgesproken. Draag bij voorkeur ruime kleding, zodat de te behandelen plek gemakkelijk bereikbaar is en kleding na de ingreep niet over de wond schuurt.
Hoe verloopt een excisie?
U neemt plaats op de behandeltafel. De huisarts controleert de huidafwijking en tekent het te verwijderen gebied zo nodig af.
Vervolgens:
- wordt de huid schoongemaakt en gedesinfecteerd;
- krijgt u één of meerdere prikjes met plaatselijke verdoving;
- wordt gecontroleerd of de huid voldoende verdoofd is;
- wordt de huidafwijking meestal ovaalvormig uitgesneden;
- wordt een eventuele bloeding gestelpt;
- worden de wondranden met hechtingen gesloten;
- wordt de wond afgedekt met een pleister of verband.
Bij een excisie wordt de huidafwijking dieper verwijderd dan bij een shave-excisie. Afhankelijk van het type afwijking kan de excisie tot in het onderhuidse weefsel reiken.
Het inspuiten van de verdoving kan kort een branderig of drukkend gevoel geven. Zodra de verdoving werkt, hoort u tijdens de ingreep geen pijn te voelen. U kunt wel aanraking, druk of beweging merken.
Na de ingreep kunt u direct naar huis.
Onderzoek van het verwijderde weefsel
Het verwijderde weefsel kan worden opgestuurd naar een pathologisch laboratorium. Daar wordt het onder de microscoop onderzocht. Hiermee kan worden vastgesteld om welk type huidafwijking het gaat.
De patholoog kan, als dit voor de betreffende afwijking relevant is, ook beoordelen of de snijranden vrij zijn en of de afwijking waarschijnlijk volledig is verwijderd.
De huisarts bespreekt met u of pathologisch onderzoek nodig is en hoe u de uitslag ontvangt. De uitslag is meestal binnen twee tot drie weken bekend. Als verder onderzoek, een aanvullende excisie of verwijzing nodig is, nemen wij contact met u op.
Na de ingreep
De verdoving werkt meestal nog enkele uren. Als de verdoving uitwerkt, kan de wond gevoelig of pijnlijk zijn. Gebruik zo nodig paracetamol volgens de aanwijzingen op de verpakking.
Volg altijd de persoonlijke wondinstructies van de huisarts. Meestal gelden de volgende adviezen:
- houd de wond en het verband de eerste 48 uur droog;
- vervang het verband als het nat, vuil of met bloed doordrenkt is;
- raak de wond zo weinig mogelijk aan;
- voorkom trekken, stoten en wrijving rond de wond;
- vermijd sporten, zwaar tillen en bewegingen waarbij spanning op de wond ontstaat;
- ga niet zwemmen of in bad totdat de wond goed gesloten is;
- bescherm het litteken tegen de zon zodra de wond volledig is genezen.
Afhankelijk van de plaats van de wond worden de hechtingen meestal na ongeveer 5 tot 14 dagen verwijderd. U krijgt hiervoor een afspraak of aanvullende instructies.
Littekenvorming en mogelijke complicaties
Iedere excisie laat een blijvend litteken achter. Het litteken is aanvankelijk vaak rood of roze en kan wat verdikt aanvoelen. Meestal wordt het in de daaropvolgende maanden geleidelijk rustiger en minder opvallend.
De grootte en het uiteindelijke uiterlijk van het litteken hangen onder andere af van:
- de grootte en plaats van de huidafwijking;
- de spanning op de wond;
- uw huidtype;
- de manier waarop uw huid geneest.
Mogelijke complicaties zijn:
- een nabloeding;
- een bloeduitstorting of zwelling;
- een wondinfectie;
- het opengaan van de wond;
- vertraagde wondgenezing;
- een veranderd gevoel rond het litteken;
- een opvallend, verbreed of verdikt litteken;
- terugkeer van de huidafwijking als deze niet volledig kon worden verwijderd.
Wanneer neemt u contact op?
Een kleine hoeveelheid bloed of wondvocht onder de pleister is meestal niet verontrustend. Druk bij een nabloeding gedurende 15 minuten onafgebroken stevig met een schoon gaasje of schone doek op de wond.
Neem dezelfde dag contact op met de praktijk als:
- de wond ondanks stevig afdrukken blijft bloeden;
- de pijn duidelijk toeneemt;
- de huid rond de wond steeds roder, warmer of dikker wordt;
- er pus uit de wond komt;
- de wond opengaat;
- u koorts krijgt of zich ziek voelt;
- u zich om een andere reden zorgen maakt over de wond.
Buiten openingstijden kunt u bij klachten die niet kunnen wachten contact opnemen met de huisartsen-spoedpost.
Meer informatie
Lees meer over:
